Export drijfmest onder de loep genomen

Is export van drijfmest met voorafgaande scheiding duurzamer voor wat betreft energieverbruik, emissies van broeikasgassen (BKG) en economie dan zonder voorafgaande scheiding?

​Wageningen Universiteit heeft een scenariostudie uitgevoerd naar de duurzaamheid van verschillende verwerkingsmethoden van dunne mest. Hierbij zijn drie mestverwerkingsscenario’s met elkaar vergeleken: direct transport van onbewerkte mest naar het buitenland, lowtech scheiding van te verwerken mest en export van de dikke fractie en hightech scheiding van te verwerken mest en export van de dikke fractie. '

Lowtech scheiding betreft een eenvoudige mechanische scheiding. Bij hightech scheiding wordt na de eerste mechanische scheidingsstap de hierbij ontstane dunne fractie aanvullend behandeld via een flotatie- en omgekeerde osmosestap, waarbij een mineralenconcentraat en een op het oppervlaktewater loosbaar permeaat wordt gevormd.

De onderzoeksresultaten zijn gebundeld in het rapport 'Vergelijking van verschillende verwerkingsmethoden van dunne mest ten aanzien van duurzaamheid'

​De onderzoekers concluderen o.a:

  • Energieverbruik en broeikasgasemissies worden vooral bepaald door het P-scheidingsrendement (vooral bij low tech scheiding) en het energieverbruik voor de hygiënisatie (met name bij scenario 'Export'').
  • Scheiding van de te verwerken mest (zowel low als high tech scheiding) leidt tot een lager energieverbruik dan de directe export van onbewerkte mest.
  • Kosten zijn vooral afhankelijk van mestscheidingskosten, scheidingsrendement (vooral bij low tech scheiding) en de hygiënisatie (vooral bij scenario 'Export').
  • Export van onbewerkte mest is goedkoper dan mestscheiding en export van de vaste fractie. Dit komt vooral door het hoger aantal transportbewegingen bij mestscheiding en de hieruit voortvloeiende transportkosten. ​​​​

Gerelateerde onderwerpen

Dierlijke mest; Materieel en lading