Terugkeuren in het goederenvervoer is geen onschuldige administratieve handeling meer, maar een route geworden om wettelijke verplichtingen te ontwijken. Door voertuigen administratief terug te keuren, kunnen bedrijven die actief zijn in het beroepsgoederenvervoer onder de vergunningplicht, arbeidsrechtelijke verplichtingen en andere wettelijke randvoorwaarden uitkomen.
Hierdoor ontstaat een ongelijk speelveld. Bonafide ondernemers, die investeren in personeel, vergunningen, opleidingen en naleving van regelgeving, worden geconfronteerd met concurrenten die deze verplichtingen eenvoudig kunnen ontlopen door voertuigen achteraf terug te keuren tot onder de wettelijke grenzen.
Bijdrage aan misstanden en ondermijning
Daarnaast werkt terugkeuren schijnzelfstandigheid, arbeidsuitbuiting, ondermijning en constructies met kwetsbare arbeidsmigranten in de hand. Juist op deze thema’s vraagt de politiek terecht aandacht. Het is moeilijk uit te leggen dat de overheid enerzijds inzet op bestrijding van ondermijning, schijnzelfstandigheid en uitbuiting, maar anderzijds een praktijk in stand laat die dergelijke constructies faciliteert. Ook vanuit handhaving is de huidige situatie onwenselijk. Teruggekeurde voertuigen opereren grotendeels buiten het vergunningenstelsel, waardoor toezicht complex wordt en de pakkans beperkt blijft. Dit ondermijnt het gezag van de overheid en tast het vertrouwen in een eerlijke markt aan.
Verkeersveiligheid in het geding
Naast oneerlijke concurrentie en misstanden heeft het terugkeuren van voertuigen ook gevolgen voor de verkeersveiligheid. Wanneer voertuigen onder lichtere regimes vallen, gelden minder strenge eisen op het gebied van opleiding, vakbekwaamheid en toezicht. Dit vergroot risico’s op de weg.
TLN: afschaffing noodzakelijk
TLN benadrukt dat afschaffing van terugkeuren niet gericht is tegen goedwillende ondernemers, maar tegen een administratief systeem dat misbruik mogelijk maakt. Het beëindigen van deze praktijk draagt in de beroepsgoederenvervoersector bij aan:
- een eerlijker speelveld;
- betere naleving van wet- en regelgeving;
- effectievere en transparante handhaving;
- het tegengaan van schijnzelfstandigheid en uitbuiting, met name van arbeidsmigranten;
- het bestrijden van ondermijning in de sector;
- het vergroten van de verkeersveiligheid.