Werkgevers blijven bij langdurige ziekte verplicht om twee jaar loon door te betalen en kosten te maken voor re-integratie. Als het dienstverband daarna eindigt, moeten zij ook een transitievergoeding betalen. De compensatieregeling is destijds ingevoerd omdat deze stapeling van kosten leidde tot het niet overgaan van werkgevers tot beëindiging van de arbeidsovereenkomsten van werknemers die twee jaar ziek waren, waardoor de zogenoemde slapende dienstverbanden ontstonden. Met het schrappen van de regeling ziet TLN dat risico terugkeren en verwacht zij dat dat zal leiden tot gerechtelijke procedures, waarbij niemand gebaat is.
Ook gevolgen voor kleine werkgevers
Het voorgaande geldt ook voor kleine werkgever, die in een eerder voorstel buiten schot bleven. Daarnaast kennen we de compensatieregeling bij bedrijfsbeëindiging die uitsluitend geldt voor kleinere werkgevers die stoppen door pensionering of overlijden. Zonder deze tegemoetkoming moeten zij de transitievergoedingen vaak uit hun pensioenvoorziening betalen. Het kabinet stelt voor ook deze regeling te laten vervallen, zonder aanvullende maatregelen.
Overgangsrecht
In het voorstel blijft compensatie bij langdurige ziekte mogelijk als de periode van twee jaar ziekte vóór 1 januari 2027 afloopt. Voor de compensatie i.v.m. bedrijfsbeëindiging geldt dat een eerste ontslagaanvraag of ontbindingsverzoek dat daarmee verband houdt vóór die datum moet zijn ingediend.
Ontbrekende samenhang
Opvallend is dat het kabinet niets meldt over de aangekondigde aanpassing van de transitievergoeding zelf. In het coalitieakkoord werd juist een koppeling gelegd met om- en bijscholing en inzet op re-integratie.
TLN pleit ervoor om het afschaffen van de compensatieregelingen te combineren met aanpassing van de transitievergoeding dan wel heel andere maatregelen die betrekking hebben op de loonbetaling bij ziekte. Alleen zo kunnen ongewenste effecten voor werkgevers en werknemers worden voorkomen. TLN blijft hierover in gesprek met politiek en stakeholders.
